يا افعلى : مضاف و مضاف اليه ، معطوف است به تا « فعلت » . نون اقبلنّ : مضاف و مضاف اليه ، معطوف است به تا « فعلت » . فعل : مبتداء و « ينجلى » خبر آن مىباشد . ترجمه : فعل بواسطه تا در « فعلت » و « اتت » و يا در « افعلى » و نون در « اقبلنّ » آشكار و ظاهر مىگردد . شرح عربى : فقال : بتاء الفاعل سواء كانت لمتكلّم ام مخاطب ام مخاطبة نحو فعلت . و بتاء التّأنيث السّاكنة نحو اتت و من توضّاء يوم الجمعة فيها و نعمت . و التّقييد بالسّاكنة يخرج المتحرّكة اللّاحقة للاسماء نحو ضاربة ، فانّها متحرّكة بحركة الاعراب و « لا » و « ربّ » و « ثمّ » . و ياء المخاطبة نحو افعلى و هاتى و تعالى و تفعلين . و نون التّأكيد ، مشدّدة كانت او محقّقة نحو : اقبلنّ و ليكونن . فعل ينجلى ، اى ينكشف ، و به يتعلّق قوله « بتاء » . و لا يقدح فى ذلك دخول النّون على الاسم فى قوله : أقائلنّ احضروا الشّهودا . لانّه ضرورة . ترجمه و شرح : علائم فعل مصنّف گويد : يكى از علامت‌هاى فعل تاء فاعلى است . شارح گويد : اعمّ از اينكه تاء براى متكلّم وحده بوده همچون « فعلت » بضمّ تاء يا براى مخاطب نظير « فعلت » بفتح تاء و يا براى مفرد مؤنّث مخاطبه باشد مثل